Drogi Solenizancie!<\/p>\n
Zn\u00f3w spotka\u0142y si\u0119 szeregi
\nzwarte, chocia\u017c nie olbrzymie,
\n\u017ceby uczci\u0107 dzie\u0144 kolegi
\nco Tadeusz ma na imi\u0119!<\/p>\n
Jak co roku, Solenizant,
\nserca dar na stole k\u0142adzie,
\nbo – jak jego brzmi dewiza –
\n\u015bwi\u0119to milsze jest w gromadzie!<\/p>\n
Wi\u0119c \u017cyczenia dzi\u015b sk\u0142adamy,
\ntakie proste, jak umiemy –
\nnie jeste\u015bmy kobietami
\ni da\u0107 wi\u0119cej nie mo\u017cemy…<\/p>\n
Lecz, nim nape\u0142nimy brzuchy,
\nnim zamroczy wino g\u0142owy –
\ndosypiemy serc okruchy
\ndo kielich\u00f3w toastowych!<\/p>\n
Gdy ten \u017cyczliwo\u015bci dow\u00f3d
\nCi\u0119 wietrzykiem wzrusze\u0144 owia\u0142 –
\nza rok pretekst daj nam znowu
\ndo wypicia Twego zdrowia !<\/p>\n
Warszawa, pa\u017adziernik 1994 r.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Drogi Solenizancie! Zn\u00f3w spotka\u0142y si\u0119 szeregi zwarte, chocia\u017c nie olbrzymie, \u017ceby uczci\u0107 dzie\u0144 kolegi co Tadeusz ma na imi\u0119! Jak co roku, Solenizant, serca dar na stole k\u0142adzie, bo – jak jego brzmi dewiza – \u015bwi\u0119to milsze jest w gromadzie! Wi\u0119c \u017cyczenia dzi\u015b sk\u0142adamy, takie proste, jak umiemy – nie jeste\u015bmy kobietami i da\u0107 wi\u0119cej … <\/p>\n